De map is niet de stage

De map is niet de stage

Alfred Korzybski schreef in 1931: the map is not the territory. Een kaart is handig om te navigeren, maar gevaarlijk zodra je vergeet dat het papier niet de werkelijkheid is. Op een kaart staat geen regen, geen tegenwind, geen chagrijnige fietser die precies op jouw lijn rijdt.

Stages hebben precies dat probleem, maar dan met Word-documenten.

De map is het stageplan, de rubric, het logboek, de checklist, de "leerdoelen". De stage is het terrein: de eerste dag, de ongeschreven regels, de twijfel om iets te vragen, de veiligheid die je voelt of juist niet, de micro-successen die iemand doen blijven, en de fouten die iemand stil maken.

Als je de map mooier maakt, heb je nog steeds geen betere stage.

Daarom staat deze database hier. Niet om perfect te worden. Wel om minder toeval te hebben.

Wat zit erin?

• Begeleiders (300 items): de complete kennisbasis, van onboarding tot afronden. Alles wat je moet weten maar niemand je vertelt.

• Bedrijven (60 vragen): dezelfde werkelijkheid, in managementtaal. Voor iedereen die wil weten wat begeleiding kost als je het níet doet.

• Studenten (60 vragen): ervaring zichtbaar maken, zonder reflectietoneel. Eén vraag per dag is genoeg.

Hoe gebruik je 'm?

Je leest dit niet van 1 tot 300. Je pakt wat je nú nodig hebt.

De inventory is ingedeeld in hoofdstukken A–L:

A Stage · B Stagiair · C Begeleider · D Signalen · E Leren · F Motivatie · G Praten · H Veiligheid & kwaliteit · I Organisatie · J Bewijs · K Gedoe · L Afronden

Kies een tab. Zoek op woord. Filter op sectie. Klik Random als je inspiratie wilt.

Wat het oplevert.

Goede begeleiding verkort inwerktijd. Voorkomt herstelwerk achteraf. Verlaagt risico's op ongelukken. Bouwt aan een fijne instroomfunnel.

Je investeert met minuten aandacht. Je bespaart jezelf (en anderen) weken gedoe.

Slechte begeleiding doet het omgekeerde. Stagiairs die afhaken vertellen dat door. Stagiairs die blijven ook.

De vraag is niet óf je aan employer branding doet. De vraag is of je het bewust doet of per ongeluk.

Waarom een inventory?

Antonio Gramsci (een Italiaanse marxist, ook die hadden goede ideeën) schreef in de jaren dertig al dat jezelf kennen begint met het maken van een inventory een eerlijke opsomming van alles wat je hebt meegekregen, zonder het mooier te stylen dan het is. Pas als je weet wat er ligt, kun je er iets mee.

Dat geldt ook voor begeleiden:
De meeste bedrijven weten best dat stages belangrijk zijn.
Maar vraag wat er concreet nodig is op de werkvloer: welke signalen je moet zien, welke gesprekken je moet voeren, waar het misgaat en waarom dat altijd gebeurd? Dan is het stil.
Komt niet door onwil. Komt door nooit-opgeschreven.

In deze inventory schrijf ik het op. Driehonderd dingen voor begeleiders, zestig vragen voor bedrijven, zestig voor studenten.

Zodat je naar het terrein kijkt in plaats van naar de kaart.