Satisficing

‘Goed genoeg’ is ook goed

Pixelkunst afbeelding van twee personen, een die boos lijkt en bezig is met een computer, en een ander die verbaasd kijkt. Op de achtergrond verschillende schermen en een palmboom op een computerscherm.

Waarom studenten niet de beste, maar de eerste ‘goed genoeg’ stage kiezen (en hoe jij daarvan profiteert)

Heb je ooit het gevoel dat jouw technisch perfecte stage-aanbod wordt genegeerd? Dat jouw tot in de puntjes uitgedachte programma over alle elementen van de stagecyclus zo naadloos aansluit dat er geen speld tussen te krijgen is? Dan heb ik nieuws voor je. Studenten negeren jouw aanbod omdat het niet goed is; maar omdat het niet snel genoeg de aandacht grijpt.

In de overvolle hoofden van studenten wint vaak niet het beste, maar het eerste acceptabele aanbod. Het is dus niet een kwestie van ‘nog beter’ worden, het is zaak om ‘goed genoeg’ in jouw voordeel laat werken.

Het psychologische mechanisme: Beperkte rationaliteit en ‘satisficing’

Studenten maken tijdens hun stagezoektocht een bijna onbewuste selectie. Dit wordt gedreven door ‘bounded rationality’ (beperkte rationaliteit); een concept bedacht door econoom en politicoloog Herbert A. Simon in de jaren 50 van de vorige eeuw. Simon, die later de Nobelprijs voor de Economie won, ontdekte dat mensen vrijwel nooit (ik noem ‘vrijwel’ hier alleen om mezelf in te dekken 😎) perfect rationele keuzes maken. Integendeel mensen nemen beslissingen binnen de grenzen van hun kennis, tijd en mentale capaciteit.

Vanuit deze beperkte rationaliteit ontstond het begrip ‘satisficing’ (een samentrekking van ‘satisfy’ en ‘suffice’, dus ‘bevrediging’ en ‘voldoende), eveneens geïntroduceerd door Simon. In plaats van naar de perfecte, optimale optie te zoeken, stoppen mensen bij de eerste keuze die een bepaalde drempel van ‘acceptabel’ haalt. Het is niet luiheid; het is een slim mentaal overlevingsmechanisme in een wereld vol opgejaagde keuzestress.

Waar satisficing bij studenten gebeurd.

Stel: een student heeft vijf deadlines, drie groepsprojecten, een bijbaan en probeert ook nog sociaal iets te onerhouden. Gaat die student uren zoeken naar het ultieme stagebedrijf? Nope; Die student kiest de eerste de beste stage die ‘wel oké’ lijkt zolang het maar geen rode vlaggen heeft, als of jouw bedrijf als een clown uit een put met een ballon zwaait naar argeloze voorbijgangers.

Het is als in de supermarkt: kies je de allerbeste tandpasta, of degene die gewoon je tanden schoonmaakt en recht voor je neus staat of het huismerk met de laagste prijs? Precies zo werkt het met stages: Voor de overbelaste student is ‘voldoende’ vaak het nieuwe ‘uitstekend’.

Waarom studenten voor ‘goed genoeg’ gaan:

Het antwoord is simpel: waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Studenten worden de hele dag overspoeld door prikkels, keuzes en druk. Hun cognitieve bandbreedte is voller dan de Sprinter tussen Amsterdam Centraal en Amsterdam Sloterdijk in de spits. In plaats van te verdrinken in een zee van mogelijkheden, kiezen ze voor het pad van de minste weerstand: de optie die werkt, niet per se de allerbeste. Dit is ‘satisficing’ en het is een praktische oplossing voor mentale overbelasting.

Het gevolg voor jouw stage-aanbod: Onzichtbaarheid door complexiteit

Voor jou als bedrijf of stage-aanbieder is de impact van dit mentale coping mechanisme groot: Je technisch perfecte, uitgebreide stageplek kan volledig worden genegeerd; niet omdat hij slecht is, maar omdat hij niet snel en eenvoudig genoeg wordt gecommuniceerd.

In de korte aandachtsspanne van een student ben je onzichtbaar als je boodschap niet meteen overkomt.

Drie gouden, praktische tips om wél gekozen te worden

Maak het de student makkelijk om voor jóú te kiezen. Hier is hoe:

1. KISS: Keep It Simple, Stupid.

Zorg dat je aanbod in 30 seconden te scannen is. Geen lappen tekst, maar duidelijke, pakkende punten. Wat is het? Wat leer je? Wat maakt het tof? Gebruik heldere headers en bullet points. Er zijn genoeg tools en platforms die helpen om complexe info toegankelijk te maken maak er gebruik van.

2. Show, don’t just tell.

Woorden zijn vaak niet genoeg. Gebruik visuele storytelling: een korte video van een huidige stagiair, een foto-carrousel van de werkomgeving, een infographic met de leerdoelen. Laat de ervaring zien, zodat de student zich er meteen een voorstelling van kan maken.

3. Wees onvermijdelijk aanwezig.

Verspreid je boodschap daar waar de student écht tijd doorbrengt. Ja, op LinkedIn, maar zeker ook op Instagram, TikTok en YouTube. Maak korte, authentieke content. Een ‘day in the life’, een Q&A met het team, een simpele uitlegvideo, gewoon grapjes op de werkvloer, maakt niet uit. Wees zo aanwezig als Baby-Shark.

Conclusie: In de race om aandacht is ‘goed genoeg’ communiceren beter dan ‘perfect’ maar onzichtbaar zijn. Vereenvoudig, visualiseer en verspreid. Maak het de toch al mentaal overbelaste student zo makkelijk mogelijk om ja tegen jou te zeggen dikke kans dat ze jou kiezen voor hun volgende stage (of jou aanraden)

Meer weten over de breinpaadjes van studenten? Dat kan op mijn uitgebreide pagina. Ik geef er ook een lezing over!