Recente blogs
TOEKOMST🔮
Bedrijven nemen stagiairs "want handig". En verwachten tegelijk instroom, behoud en een toekomstige collega die de printer al kent. Dat is alsof je een broodrooster koopt en klaagt dat je geen soep hebt. Dit hoofdstuk fileert de stageparadox: Type 2 ambitie met Type 1 uitvoering. Inclusief Joseph Voros' Futures Cone.

Voordelen stage
We vragen steeds meer van leerbedrijven. Meer plekken, meer begeleiding, verplichte stagevergoeding. Maar als je de cijfers erbij pakt, wordt het interessant. Stages zijn voor bedrijven één van de slimste HR-investeringen: goedkoper dan werving, snellere onboarding, hogere retentie. Alleen incasseert de overheid 69 procent van de baten en het bedrijf maar 9 procent.

Gratis opleiden
We vragen al jaren om meer leerwerkplekken, maar de rekensom voor leerbedrijven klopt niet. Jaarlijks gaat er bijna 64 miljard euro naar onderwijs, terwijl minder dan één procent direct bij leerbedrijven terechtkomt. Tegelijkertijd investeren zij duizenden euro's per student. In deze blog fileer ik die scheve ruil.

De engel links
In het atelier van Andrea del Verrocchio schilderde een leerling een engel voor De doop van Christus. Niet als oefening maar als écht werk voor de échte opdrachtgever. Verrocchio nam risico. Toch deed hij het. Die leerling werd een van de grootste genieën uit de geschiedenis. Vandaag missen we duizenden werknemers die nooit ontdekken wat ze kunnen.

Feedback
In stagebegeleiding klinkt feedback volwassen, maar het is vaak te laat: de mail is al verstuurd, de doos al gelabeld, het overleg al ontspoord. Feedback kijkt terug, feedforward bouwt vooruit. Dit stuk laat zien waarom stagebegeleiding eigenlijk altijd feedforward is, en hoe je met het 4G-model van oordeel naar ontwerp gaat.

Gastarbeiders
Een stagiair steekt geen landgrens over, maar een systeemgrens. School en werk spreken verschillende talen, hebben andere ritmes en andere ongeschreven regels. Wie dat negeert, zet iemand in een wachtkamer vol goede bedoelingen. Met John Berger kijk ik naar stages als grensgebieden.

Blinde vlek
Susan Sontag en John Berger zouden een stagiair niet vragen naar een leerdoel. Die zouden kijken. En nog eens kijken. Wij knallen meteen een spreadsheet open, want kijken zonder meten voelt verdacht. We tellen uren, competenties en reflectieverslagen, en vergeten intussen wat zich niet laat turven.

Stages in 2026
De stage is niet langer dat gezellige tussenblokje. In 2026 is het een systeem dat kraakt als een spoorweg boven een gasbel. Ik zie 3 trends: Begeleiders zijn het nieuwe goud, stages worden skills-pijplijnen en hybride is geen ideologie maar overleving. Riemen vast, het servies begint al te rammelen.

Nouvelle Vague
Elke stage is een kleine film noir. Op papier schrijf je een keurig script, met leerdoelen en formats. Daarna cast je een stagiair en een begeleider die "er wel even bij doen". De echte film speelt zich af onder tl-licht: half afgemaakte klussen, uitgestelde feedback, koffie die te lang staat.

Old men
Er is niks mis met Generatie Z. Die loopt alleen als eerste tegen onze institutionele Windows-95-muur op. Wij noemen dat dan "jong en veeleisend", wat ongeveer is alsof je de kanarie in de kolenmijn "overgevoelig" noemt. Stagiairs zijn geen projectmateriaal maar systeemfout-meldingen met sneakers.

Riolering
Een bedrijf lijkt minder op een bruisend festival en meer op het rioolstelsel eronder: onzichtbaar, maar bepalend voor alles daarboven. Stages maken dat feilloos zichtbaar. Niet de grote gebaren, maar de kleine routines bepalen of een stagiair leert, floreert of afhaakt.

Tocht
Stages laten zien waar het tocht in je organisatie en dat is goed nieuws. Tocht betekent lucht, beweging en eerlijkheid. Boven draait men aan beleid, beneden aan gevoelens. Want waar het tocht, leeft het; en leren mensen ademen.

Aandacht🥇
Stagiairs blijven niet vanwege taken of werkprocessen, maar omdat ze zich gezien voelen. Het model van Bateson en Dilts laat zien dat motivatie bovenin de piramide zit: bij identiteit, zingeving en aandacht. Begeleiding zonder glimlach is, uiteindelijk, gewoon Excel.

Meetdrift
We stoppen mensen graag in schema's: zes hokjes, vier kleuren, één cirkel. RIASEC, DISC, Kolb; alsof leren een IKEA-handleiding is. Hun bedenkers wilden nuance, wij maakten er PowerPoints van. Want meten voelt veiliger dan begrijpen.

Maatwerk
Stages worden talentmagneten als je A-SMART leerdoelen koppelt aan wekelijkse check-ins en zichtbaar bewijs. Deze handleiding geeft je de why en how: korte stappen, voorbeelden en een kant-en-klare template. Zo zorg je voor hogere leerwaarde en blije stagiairs.

Duikfles🤿
Stages heten kansen, maar niet iedereen start met dezelfde duikfles. Sommigen krijgen begeleiding, zuurstof en vertrouwen. Anderen staan in hun onderbroek aan de rand, happend naar adem. Niet alles van waarde laat zich tellen en niet alles wat we tellen, heeft waarde.

Waarde van stages💶
HR jaagt nog steeds op talent alsof het loterijtickets zijn. Maar de echte jackpot ligt gewoon in huis: stagiairs. Ze kosten minder, blijven langer en verkopen je merk beter dan elke wervingscampagne. In 2026 wordt duidelijk wie dit spel snapt.

Drie lijnen
Goede stages vragen om structuur, reflectie en een vleugje zelfspot. Het Three Lines Model laat zien hoe je als HR-professional meer grip krijgt op je stageorganisatie. Van de werkvloer tot beleid en reflectie: drie lijnen die duidelijk maken wie doet, wie kijkt en wie leert.

Detective
Een goede praktijkopleider is eigenlijk gewoon een Hans Aarsman met een koffievlek. Eerst kijken, dan pas kletsen. Maar elke analyse rammelt: je ziet links, je mist rechts, en ondertussen maak je er zelf een soap van. De kunst is niet slimmer kijken, maar erkennen dat een stagiair meer is dan jouw eerste plaatje.

Rechte lijn
Een platte band hoor je meteen flapperen. C.S. Lewis noemde dat de rechte lijn. En zo begon mijn filosofische fietstocht langs Kant, De Beauvoir en Aristoteles. Stages zijn geen bijzaak, maar de morele proefrit van begeleider én organisatie.

Afstand
Een stage is geen Zoom-link maar een ervaring. Toch denken veel bedrijven bij stages op afstand eerst aan de vraag waar. Fout. Begin met wie, wat, wanneer, waarom en hoe. Want stagiairs haken net zo goed af achter een kantoor-bureau als achter een laptop.

Haakjes
Herinneren is zoeken in een rommelige kelder: zonder haakje blijf je tussen dozen en spinnenwebben dwalen. Retrieval cues geven dat ene lichtknopje waarmee stagiairs hun ervaring terugvinden. Dus geen lege vragen als "Wat heb je geleerd?", maar concrete haakjes uit de praktijk.

Kleine signalen
We denken vaak dat ontwikkeling draait om grote plannen en dikke mappen vol competenties. Maar het echte verschil zit in de kleine dingen. Een blik. Een compliment. Een vraag op het juiste moment. Met een beetje aandacht laad je de accu's van stagiairs op.

Kaas
Stel je een kaasfabriek voor waar alles perfect efficiënt verloopt: identieke kazen rollen van de band, maar ze smaken nergens naar. Zo gaat het ook op de werkvloer. Het Future of Jobs Report 2025 laat zien dat juist soft skills de toekomst bepalen.

Jazz
Veel begeleiders behandelen een stage alsof het een ladder is: eerst kijken, dan doen. Maar leren werkt anders. Het is een spinnenweb: elk gesprek, elke vraag laat iets trillen. In deze blog laat ik zien hoe je als begeleider inspeelt op die trillingen.

Zebrapad
Wittgenstein op een zebrapad: je ziet hem pas als je stopt met rennen. Net als die kleine dingen op je werk die je al lang niet meer ziet. We hebben het te druk met KPI's en kernwaarden. Maar hé, wie loopt hier nou eigenlijk stage?

Meemaken
Je wilt dat stagiairs een toffe ervaring hebben in jouw bedrijf. Wat als we het woord "meemaken" eens bekijken? Dan zie je: mee én maken. Niet ondergaan, maar meedoen en iets maken. De stagiair is geen figurant maar mede-architect. Samen sleutelen aan echt werk.

Community
Een Community of Practice (CoP) is een leerclubje voor stagiairs, begeleiders en collega's waar je knappe koppen kweekt . Het idee: minder ploeteren in je eentje, meer slimme oplossingen uitwisselen. Met een beetje management-zegen wordt het een feest van leren én verbinden.
Blog (Engels)
Naast mijn schrijfwerk voor Werf Slim , Censes, OnderhoudNL en anderen schrijf ik ook over de kunst van de stage op Substack; in het Engels. Hieronder kun je de meest recente stukken vinden. Met dit blog wil ik mijzelf en jou geen hapklare brokken geven in de vorm van checklists, tips et cetera.
Mijn doel is om te inspireren, te verrassen en creatief te zijn.
Copywriter Eugene Schwartz zei ooit:
“What you are doing when you are being creative, is trying to connect two separate ideas that logically would not go together up to that moment”.
Door die verbindingen wil ik je aan het denken zetten over stages.
Podcast 👇
